تنهایی

هرچه تلاش میکنم به ارامش نمی رسم    

 در این دیار خسته کش دیگر بریده نفسم

در این دیار خسته کش وجود من بیهودشد

ارثیه های عاطفی اینجا ز من ربوده شد

روز نفس نفس زنان رو به سراب میروم

خشک گلو و تشنه لب به عشق آب می روم

شب که به خانه میرسم شکسته بال وخسته جان

در غم فردای دگر باز به خواب میروم

ازتن خشک شاخ گل توقع جوانه نیست

اسب نفس بریده را طاقت تازیانه نیست

از گل چهره سوخته طراوتی طلب نکن

برای رفع تشنگی تکیه به تشنه لب نکن

فرشته نجات من دیر به من رسیده ای

کهنه شده است زخم من کوشش بی ثمر نکن

تقدیم به همه دوستداران شکیلا(خصوصآ س)